Roel Venderbosch

Vier gebruikers van een iPad. Illustratie voor nrc.next

.

Door mij dan. Hardgeel is een toffe kleur. Ik denk vaak dat hardgeel te flets of te hard is. Dat ligt er natuurlijk maar net aan met welke kleurenbroeders en -zusters hardgeel op het papier terecht komt. Dû-uh.

Wie weet komt dit evenement er ooit nog… Ik had er een logo en character voor de zomer van 2009 voor gemaakt. Ergens is het op vast gelopen tot nu toe. Op zo’n zonnige dag als vandaag krijg je zin in van die evenementen.

Vaak vraag ik me na een schets af of de uiteindelijke versie straks wel nét zo geinig zal zijn. Uitwerken lijkt zo dubbelop. Aan de andere kant kan een schets nog van alles worden, een soort stamcel voor één van de vele soorten stijlen waarin het kan transformeren. Dat geldt dan vooral voor van die priegel-idee-schetsjes. Niet persé voor deze.

Karakters en cartoons voor Kleurrijk Brabant Zorgt (KBZ).

Over hoe in Groot-Brittanië de overheid steeds minder de burgers vertrouwd. Zelfs niet als het om kinderen verzorgen gaat.

Schetsen voor een nrc.next-cover en - binnenwerk. Afgelopen weekend had ik het er nog over met een collega: apen tekenen > altijd leuk.

Is dat goed? Dat je een tekening van 8 jaar geleden tegenkomt en denkt… hé, niet slecht! Betekent dat, dat je tijdloze kwaliteit hebt gemaakt óf dat je geen donder bent opgeschoten in de tussenliggende tijd? Mmm. Gelukkig heb ik ook een boel tekeningen van acht jaar terug die wél spuuglelijk zijn. 

Laatst zei iemand me dat mijn poppetjes die in vectorstijl waren uitgewerkt beter acteerden. Vectorstijl wil zeggen dat ik een tekening in de computer uitwerk in strakke lijnen, zo strak als geen mensenhand vermag te tekenen. Zo’n vectortekening kan oneindig vergroot worden zonder dat hij aan strakheid verliest. Wat niet wil zeggen dat de computer het werk doet. Ik moet ‘m eerst zelf met de hand construeren.

Dat acteren zat me dwars. Dat zou betekenen dat een door mij gepenseeld poppetje SLECHTER acteerde. In beide gevallen, vector of penseel, is een potloodschets de basis. Dus waar gaat het mis (of goed)? Een ding is zeker, de dikke lijnen die ik gebruik geven het poppetje vaak een soort icoonachtige heldere uitstraling. En voor de rest kan die iemand het gewoon mis hebben. Dat kan ook.

Hieronder een verhelderend voorbeeld met de sidekick van prof Oja-Aha, Assistent. 

Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar vogels zijn fijne characters om te doen. Wellicht komt het omdat ze net als mensen op twee poten staan. En dan die bek, een soort neus-mond combinatie, daar kun je nog eens wat mee. Achtereenvolgens tweemaal een kiwi voor een methode Engels, Coco de Haan voor Frans en Gustaaf Raaf voor de Taptoe.