In 1997 zat ik opeens op de grond bij Frank Boeijen thuis de foto’s van zijn vakantie naar Indonesië te bekijken. De vloer lag helemaal vol en we maakten verschillende indelingen. Op het onderwerp ‘vader’, ‘moeder’, ‘vaderland’ en nog iets. Ik stelde voor om wat proefjes voor de cover van zijn nieuwe album te maken. We spraken af dat als ie het mooi vond, ik een opdracht had. Zo nee, ook goed. En eigenlijk hoefde ik alleen wat printjes langs te brengen. Eigenlijk moest Frank alleen wat teksten corrigeren voor een fanclubboekje.
Het klikte. We hebben tien jaar lang samengewerkt, dus dan is zo’n klik onontbeerlijk. Ik heb concertposters, cd’s, flyers, promotiemateriaal en nog veeeel meer voor hem vormgegeven. Voor deze eerste cd heb ik een proefje gemaakt op bruin papier. Dan met zwarte toner en daarna witte toner gekopieerd. Nee, ik had nog geen kleurenprinter. Die waren veel te duur toen. De vakantiefoto’s van Frank waren trouwens erg goed. Ik heb vaker cd’s vormgeven met foto’s door bandleden zelf gemaakt, meestal is dat een ramp. Maar Franks foto’s waren prima. Deze foto voor de voorkant heeft ie dan weer niet zelf kunnen maken. Daar staat ie zelf op.


