Roel Venderbosch

Twee maanden terug, op 23 maart, zo rond twaalf uur krijg ik plotseling kippenvel. Van een telefoontje. Demetrios Fakinos vraagt of een zekere Ro-el Ven-dèr Boszj aanwezig is. Hij belt vanuit Athene. Dat kan maar éen ding betekenen. Zes weken daarvoor heb ik een dikke envelop naar Griekenland gestuurd met mijn inzending voor de ED-Awards. Ik dacht, kom, ik probeer weer eens wat. In de envelop gaan voorbeelden van een serie illustraties voor de nrc.next uit 2008.

 

 

 

 

 

 

  

 

Your ‘First money’ project has won a silver prize in the ‘Book & Editorial illustration’ category, verzekert de managing director van *ED European Design mij. “See you in Zürich, may the 17th”.

Oh yeah!

 

Zondagochtend, mei de zeventiende. Vroeg.

 

 

 

Via Kloten-Nord kom je Zürich binnen. 

 

 

 

Ik heb mijn stevige Kronanfiets mee genomen. De Jasmijn bloeit, het ruikt overal heerlijk. Een stad is per fiets goed te doen. Zeker deze fietsvriendelijke stad. Ik stop even bij het meer. Vanaf dat moment stalkt een onbekende blonde schone mij. 

 

 

 

Zelfs tijdens het eten schuift ze ongevraagd aan. En net doen of het heel normaal is.

 

 

Kom je trouwens een keer in Zürich, ga dan eten bij Tibits. Heerlijk en niet duur (voor Zwitserse begrippen). 

 

 

Tijd voor de ceremony!  Ik fiets naar Arena filmcity. In een bioscoopzaal gaat het gebeuren.

 

 

 

Wie komt er opeens naast me zitten? Je raadt het al. Maar wat bleek? Ze was gewoon heel leuk. 

 

 

 

De ceremony zelf was… langdradig en saai. Maar hé, wie gaat er klagen als ie een prijs krijgt. Ook Autobahn bleek een silver award te hebben gewonnen. En leuker nog, óok voor nrc.next illustraties. Hier staan we met z’n allen, terwijl ik wat in de microfoon stotter.

 

 

 

Wat kan ik zeggen, het liep allemaal goed af. De hoofdpersoon kreeg het meisje en leefde nog lang en gelukkig.