Roel Venderbosch

Tijdens de stripdagen in Haarlem gingen er twee t-shirts in primeur. Geheel ecologisch verantwoord heb ik de shirts laten drukken bij de jongens van de groenewas.nl. Een sympathiek initiatief van Rhizom uit Nijmegen. Zowel op het rode als zwarte shirt staat de Giganthopithecus, een uitgestorven reuzenaap uit de Himalaya. Heeft echt bestaan en zou wel eens de oorsprong van de Yeti-legendes kunnen zijn, zo wordt er wild gespeculeerd op het wereldwijde web.

Mythe of niet, de shirts kun je écht bestellen. Ze zijn er in zeer beperkte oplage in de maten M, L en XL. Voor 29,95 euro incl. BTW en verzenden heb je er een. In de shop lees je hoe je ze kunt bestellen.

Dat was leuk! En natuurlijk ook interessant, leerzaam en onderhoudend. Dankzij m’n experiment voor de Creatieve Marktplaats kan ik nu een interactieve online applicatie maken (dwz: ik kan ‘m bedenken en tekenen en ik weet welke mensen ik moet inschakelen voor de technische details).

Zodra ik hem op het internet zette heb ik gevolgd wat er gebeurde. Door een rondgestuurd persbericht kwam het nieuws op veel sites terecht: o.a. Bright.nl, het nrc.nextblog, de BNS en BNdeStem schreven erover. Hoe werkt dat tegenwoordig? Er wordt veel doorgelinkt en dan weer doorgeplaatst. Op Google kun je de meest recente Twitter-berichten bijhouden en zien wie ‘m twittert en wat er gebrouwen wordt. Ook Facebook is goed te volgen.

Dan belde nrc.next nog om er een cover met binnenwerk van te maken. Zie hier.

En lag diezelfde krant ’s avonds op tafel bij Matthijs en Jan-Peter terwijl ze het over de beeldvorming van J-P in de media hadden.

Aan het eind stond de teller op zo’n 750 readymade cartoons, dan tel ik alleen de cartoons die men daadwerkelijk op het net geplaatst had. Hoeveel mensen er voor de lol mee hebben zitten fröbelen weet ik niet. Maar dat vind ik het leukst aan zo’n experiment:  je maakt iets dat mensen aanzet om er mee te gaan spelen. Hier een paar fraaie getwitterde Polcamaaksels van mensen zoals jij en ik.

Nou, bijna het einde van het experiment!  De PolcaMachine is klaar. Up & Running. Nu ben ik bezig de boel aan de wereld te verkondigen. Dat betekent een persbericht schrijven (met hulp), de juiste kanalen vinden en überhaupt nadenken over de impact van zo’n machientje. Gaan mensen hem niet gebruiken om griezelige xenofobe ideeën mee te spuien?

Dat valt mee! Vrijwel iedereen die nu bezig is, probeert er iets van te maken. Ja, ik heb al een paar keer flink moeten gniffelen.

Dan nog het persbericht en dit blogbericht is weer klaar:

Tijd voor een nieuw smoelwerk. Mijn huidige huisstijl bestaat al weer een tijdje. En hoewel ik dacht dat ik nooit meer visitekaartjes zou nodig hebben -digitale tijdperk enzo- vind ik ze eigenlijk toch veel te leuk. En misschien toch wel handig. Het plan is om een basiskaartje te maken en daar steeds een andere print overheen te doen.

Basis:

en dan een voorbeeld van een overprint:

Ja, ik wil inderdaad kijken of het op wat ruw papier kan.

Voor elk Daniël Lohues-album in de serie ‘Allennig’ teken ik bij de songteksten een klein plaatje. Piepklein plaatje per tekst. Zo simpel mogelijk. Maak het jezelf moeilijk door je te beperken, dat is de creatieve tip. Hier zijn twee mini’s voor het album Allennig III.

Sinds september werk ik op een nieuwe stek. Twee meter achter het huis. De afgelopen 13 jaar werkte ik vrijwel altijd in huis. Dat werd een tikkie te chaotisch met drie opgroeiende kinderen die om de haverklap kleurplaten vragen en gepassioneerde jodelconcerten houden.

Een blokhut van twee bij drie-en-een-half is het geworden.

Ook om te bouwen tot sauna, zo verzekerde men mij. Je weet maar nooit.

Samen met tien andere creatievelingen uit verschillende disciplines

doe ik een Pecha Kucha Wat is dat Roel?

Komt allen (als er nog kaartjes zijn):

Op donderdag 14 januari opent het Nijmeegs Ontwerp Platform (NOP) het nieuwe culturele jaar op feestelijke wijze met een 20×20-avond.

Tijdens de 20×20 wordt met de bekende formule van twintig beelden maal twintig seconden het nieuwste en beste uit de creatieve sector van Nijmegen en omstreken gepresenteerd. De deelnemers zijn nog niet bekend maar reken maar vast op twaalf verrassende, prettige, maffe, doorwrochte, gedurfde, beschouwende, wervelende presentaties met bijdragen uit de meest uiteenlopende disciplines waaronder architectuur, design, beeldende kunst, muziek, fotografie, theater en dans. Kaarten kunnen bij het LUX worden gereserveerd.

Datum: 14 januari 2010

Locatie: LUX

Plaats: Nijmegen

Aanvang: 20.00 uur, 19.30 uur zaal open

Toegang: € 5,-

Website: www.nijmeegsontwerpplatform.nl

Twee maanden terug, op 23 maart, zo rond twaalf uur krijg ik plotseling kippenvel. Van een telefoontje. Demetrios Fakinos vraagt of een zekere Ro-el Ven-dèr Boszj aanwezig is. Hij belt vanuit Athene. Dat kan maar éen ding betekenen. Zes weken daarvoor heb ik een dikke envelop naar Griekenland gestuurd met mijn inzending voor de ED-Awards. Ik dacht, kom, ik probeer weer eens wat. In de envelop gaan voorbeelden van een serie illustraties voor de nrc.next uit 2008.

Your ‘First money’ project has won a silver prize in the ‘Book & Editorial illustration’ category, verzekert de managing director van *ED European Design mij. “See you in Zürich, may the 17th”.

Oh yeah!

Zondagochtend, mei de zeventiende. Vroeg.

Via Kloten-Nord kom je Zürich binnen. 

Ik heb mijn stevige Kronanfiets mee genomen. De Jasmijn bloeit, het ruikt overal heerlijk. Een stad is per fiets goed te doen. Zeker deze fietsvriendelijke stad. Ik stop even bij het meer. Vanaf dat moment stalkt een onbekende blonde schone mij. 

Zelfs tijdens het eten schuift ze ongevraagd aan. En net doen of het heel normaal is.

Kom je trouwens een keer in Zürich, ga dan eten bij Tibits. Heerlijk en niet duur (voor Zwitserse begrippen). 

Tijd voor de ceremony!  Ik fiets naar Arena filmcity. In een bioscoopzaal gaat het gebeuren.

Wie komt er opeens naast me zitten? Je raadt het al. Maar wat bleek? Ze was gewoon heel leuk. 

De ceremony zelf was… langdradig en saai. Maar hé, wie gaat er klagen als ie een prijs krijgt. Ook Autobahn bleek een silver award te hebben gewonnen. En leuker nog, óok voor nrc.next illustraties. Hier staan we met z’n allen, terwijl ik wat in de microfoon stotter.

Wat kan ik zeggen, het liep allemaal goed af. De hoofdpersoon kreeg het meisje en leefde nog lang en gelukkig.

A coverillustration and a follow-up (what do you call such an illustration?). An article about how entire tv shows nowadays are being sponsored by companies. The headline reads: ‘this cook is for hire’.

Omdat ik komende zondag naar Zürich ga, schakel ik voor nu even om naar de Engelse taal. (Waarom? Waarom ga je naar Zürich Roel?) 

Welcome to all international readers!

I will temporarily write this blog in your language, for your convenience. 

A few times a week my eldest son eats a banana at school. It has to be labeled, so there will be no mixing-up in the classroom. A banana has a very nice surface to write on with a ballpoint. Each morning a fast drawing.