Roel Venderbosch

Proefcover voor Prof Oja-Aha album.

Ik blijf het een intrigerend fenomeen vinden dat als je iets flink uitvergroot of verkleind, het anders wordt. Strips schets ik heel groot, dan inkt ik het kleiner op A3 om uiteindelijk een pagina te krijgen die iets kleiner wordt dan A4. Dat ziet er strak uit, en ik kan kleine details en grote details genoeg onderscheid geven. Ook loop ik dan niet zo snel vast in de compositie. Als ik van het eindresultaat dan een plaatje uitvergroot, ziet dat er ook vaak weer smakelijk uit. Woew, heb IK dat gemaakt? 

Laatst zei iemand me dat mijn poppetjes die in vectorstijl waren uitgewerkt beter acteerden. Vectorstijl wil zeggen dat ik een tekening in de computer uitwerk in strakke lijnen, zo strak als geen mensenhand vermag te tekenen. Zo’n vectortekening kan oneindig vergroot worden zonder dat hij aan strakheid verliest. Wat niet wil zeggen dat de computer het werk doet. Ik moet ‘m eerst zelf met de hand construeren.

Dat acteren zat me dwars. Dat zou betekenen dat een door mij gepenseeld poppetje SLECHTER acteerde. In beide gevallen, vector of penseel, is een potloodschets de basis. Dus waar gaat het mis (of goed)? Een ding is zeker, de dikke lijnen die ik gebruik geven het poppetje vaak een soort icoonachtige heldere uitstraling. En voor de rest kan die iemand het gewoon mis hebben. Dat kan ook.

Hieronder een verhelderend voorbeeld met de sidekick van prof Oja-Aha, Assistent. 

Even twee dingetjes aan de wereld toevertrouwen. 

Een stukkie van de strip over hoe er in films wordt genept. Ergens de komende maanden zal ie in de Taptoe staan:

en een illustratie voor een artikel over online coaching:

Wat hebben ze met elkaar te maken? Helemaal niks, of het moet zijn dat ik er allebei met veul plezier aan gewerkt heb. 

Of, nee wacht… toch iets, in beide tekeningen een vrouw in een korte rok. 

Hij ligt in de winkels. Ik heb het net zelf gezien! En de postbode had hem ook al langs gebracht. Het komt niet vaak voor dat je én het concept én de vormgeving én de strips én de illustraties én alle knutsels en spelletjes mag maken. Maar in dit Zomerboek mocht het allemaal.

In het zonnetje naar de stad gefietst, bij de V&D en de boekhandel het boekie zien liggen. Hem even goed zichtbaar vooraan leggen. Yeah, baby! En wat gaan de kinders doen deze zomervakantie? Een griffioenvliegtuig bouwen.  

De ware verhalen achter een aantal monsters ontdekken. 

Pagina’s vol Prof Oja-Aha-strips over zee-, aarde-, vuur- en luchtmonsters lezen. 

En spelletjes spelen, waarbij eerst flink in het knip- en plakkatern moet worden gewerkt. Luie donders!

Vergeet ik vooral niet Marcel Ruijters prachtige bijdragen te noemen. Wie wil er nu niet met een prijswinnaar samenwerken? 

Poppetje gezien? 

Bestellen kan je ‘m ook via Malmberg.

(voor mac-gebruikers) De shop werkt goed in Firefox, niet in Safari.

Ik begin met het kleurenpalet, dat ik al een tijd voor deze strip gebruik…

en de zwartwit tekening die ik deze keer met penseel heb gemaakt. Ik wissel penseel en kroontjepen af, het heeft allebei zo z’n voor- en nadelen. Het rare is dat ik het resultaat het mooist vind als ik wat onwennig na een paar maanden opeens bijvoorbeeld weer een penseel gebruik.

dan kies ik meestal een of twee kleuren om mee te beginnen. Daarna volgt de rest.

 En ik vind het mooi als er een structuurtje in de inkleuring zit. Dat het niet té glad wordt. 

Het nieuwe schooljaar komt in zicht. Tijd om weer nieuwe Profs voor de Taptoe te tekenen. Voor de verandering eens een schetsje van pagina’s in de maak. Hoe de strip er straks uit ziet als ie helemaal af is, laat ik zien als de eerste Taptoe bij de lezers op de mat ligt. 

Ik teken alweer sinds 1999 de strip Prof Oja-Aha voor de Taptoe. De strip behandelde de eerste jaren altijd een ingezonden vraag van een lezer. Een wetenschappelijke vraag zoals in Willem Wever of het Klokhuis. Vanaf aflevering 81 ben ik zelf onderwerpen gaan verzinnen. Dit is alweer nummero 130. Het gaat over Antonie van Leeuwenhoek.

Oké, ééntje nog omdat ik blij ben dat het erop zit. Een ingekleurde pagina van de strip in het Taptoe Zomerspeurboek. Het is een boek van 68 pagina’s dik en er zullen ongeveer 18 strippagina’s in staan. Er staan o.a. ook erg fijne monstertekeningen van Marcel Ruijters in. Het boek zal ergens in juni uitkomen, denk ik. Of het in de winkels komt weet ik nog niet. Dat zal ik eens navragen en posten, wanneer het zover is.

Voorlopig het laatste berichtje over het Zomerboek. Ik ben nu de laatste 12 strippagina’s aan het inkleuren. Hier zie je een tussenfase. Eerst begin ik met een vol kleurenvlak en dan vul ik het wit in. Daarna komen de aanvullende kleuren. Vaak denk ik: zwart en één steunkleur is eigenlijk het mooist. Iets te arty voor de doelgroep, zegt mijn andere hersendeel dan. Ik probeer wel het kleurpalet beperkt te houden.