Daar hang ik dan.

Op de lagere school kreeg ik een zwak-voldoende voor tekenen. Toen ik op mijn 16e tegen mijn vader zei dat ik naar de Kunstakademie wilde, zei hij dat het prima was. Maar dat ik niet kon tekenen. Op de Kunstakademie zei mijn leraar tekenen dat het maar goed was dat ik grafische vormgeving ging doen. Want dat tekenen, nee, dat was niks.

Ik tekende vrolijk voort, met in mijn achterhoofd de gezonde gedachte dat ik toch niet kon tekenen. Dat neemt een boel ballast weg. Stel je voor dat je talent hebt, lijkt me hinderlijk. Dus was ik verbaasd dat ik in januari dit jaar werd gebeld door Femke Hogenbosch of ik mijn werk in het MMKA wilde tentoonstellen. Behalve verbaasd, was ik trots natuurlijk. Ook tijdens de opening, die trouwens erg gezellig was.

Tot 12 december 2010 kun je nog kijken. Het hangt er mooi bij.

En

En

En

En

En

En

Dit vind mijn jongste zoon ervan. Ik krijg je nog, mannetje.

En

En

En

Mijn mede-exposanten. Mascha Halberstad met prachtige én grappige animatiefilmpjes. Hier een box met personages.

En

En

En

Wilma de Bock en Karel van der Eijk, met hun surrealistische never ending story.

En

En

En

En het strakke illustratiewerk met toffe typografie van Esther Aarts.

En

One Response to “Daar hang ik dan.”

  1. Gerard Voshaar Says:

    Zo zie je maar weer: opgehangen worden is zo gek nog niet.

Leave a Reply